Arthur Sabbe

Waarom wilde je kok worden?

Ik ben per toeval in de keuken terechtgekomen. Na een algemene opleiding vond ik iets heel praktisch in het restaurantwezen.

Mijn moeder liet me kennismaken met de wereld van het koken en ik was meteen verkocht. Toen besefte ik dat ik mijn roeping had gevonden.

Is er een culinaire jeugdherinnering die je bijblijft?

Mijn oma was een geweldige kok. Ik herinner me nog heel lekkere desserts zoals tarte Tatin of baba au rhum. Het is een beetje een paradox, want tegenwoordig houd ik meer van hartige gerechten.

Maar mijn desserts staan bewust ver af van de klassieke patisserie; ik wil de smaken uit mijn kindertijd herontdekken, maar dan met een restaurantbenadering.

Hoe zou je jouw kookkunst omschrijven, zonder jargon?

Ik werk veel op het moment zelf en op gevoel. Op zondag ga ik naar de markt en stel ik mijn gerechten samen op basis van wat ik vind.

Het menu evolueert naargelang mijn verlangens en ontdekkingen. Als een product me opvalt, probeer ik het uit en laat ik het de klanten proeven. Het is soms experimenteel voordat het zijn plaats op het menu vindt.

Welk product inspireert je het meest bij het maken van een gerecht?

Vis, zonder aarzeling. Ik beleef er het meeste plezier aan. Het biedt veel vrijheid, maar vereist ook veel precisie.

Hoe belangrijk zijn de seizoenen in jouw keuken?

De seizoenen staan centraal in mijn keuken. Je moet ermee leven. Ze bepalen de producten, het koken en de balans. Voor mij is dat een gegeven.

Welk gerecht op het menu vertegenwoordigt het beste jouw wereld?

Zeebaars met bouillabaisse saus. Het is een gerecht dat op mij lijkt: makkelijk te begrijpen, gericht op het product en met een sterke identiteit.

Waarom wilde je meedoen aan Wine in the City?

Ik was oorspronkelijk op zoek naar een workshop om mijn bedrijf als thuiskok te ontwikkelen. Ik kwam bij toeval terecht bij Wine in the City.

Ik had er veel over gehoord en werd er verliefd op. Hier kan ik voor het eerst mijn keuken naar mijn eigen hand zetten.

Hoe wil je dat je klanten zich voelen als ze de tafel verlaten?

Ik wil dat ze verrast zijn. Dat ze iets nieuws hebben ontdekt, een smaak of een associatie waarvan ze niet wisten dat die bestond.